سال قبل كه اينجا بودم يه بهشت كوچك رو زمين ديدم و گفتم كاش اين بهشت و اون موقع تو اون لحظات نديده بودم. بارها بعدش رفتم تا از اون قطعه بهشتي عكسي داشته باشم اما هيچوقت مثه اون روز نبود......شانزدهم اذر. درهاي بهشت فقط بعضي لحظه ها باز ميشن و فقط خوبا ميتونن برن.....: خوب ديگه نميشه گفت دوربيني گم ميشه يا عكاسي .... اما واقعا ديدن اين لحظه ها طاقت ميخواد.... ياد اشناي دوستان هميشه سبز..

براي بازديد از سد سيوند ميتوان از جاده جانبي ان وارد محوطه كار گاه شد و پيشرفت كار را مشاهده نمود.... هنوز ابگيري به مر حله جديدي نرسيده است.

جاي بسي تعجب كه بعضي از جوانان نورسته كه نوجو هستند و هنوز در ابتداي راه تصور مي كنند ساحت مدرسين و مربيان هنر جولانگاه هر خزعبلات است و به حساب خودشان هر چه ميخواهند مي كنند. تاسف اور است كه اين را به حساب دوستي نداشته و ديرينه ميگذارند و ... بعضي از عكاسان گله دارند كه هنگامي كه جهت مشاوره و ... نزد فلان عكاس محترم رفتم و .. در نهايت با سردي از سوي ايشان مواجه شدم. تا كنون حق را به ايشان ميدادم اما به اين نتيجه رسيدم كه بعضي از كودكان نو پاي عكاسي كه فكر مي كنند به سرعت بزرگ شده و سري در سرهاي عالم در اورده اند دمار از روزگار اين عكاسان در اورده اند و ان استاد محترم حق دارد كه در نهايت فروتني عذر ان كودك خرد سال را بخواهد بلكه در زماني ديگر بالغ شود...